Het begon 18 jaar geleden met een eenvoudige vraag van Wil en Bert Blokhuis van galerie de Graanzolder aan Caroline, "weet jij iemand die kinderen iets van kunst zou kunnen leren?" Caroline deed toen mee aan de groepsexpositie van dat moment. 
Ludmilla kwam gelijk op in haar hoofd en ze dacht, waarom niet samen? Dat onze samenwerking zo lang zou worden en bijna een traditie zou worden hadden we niet kunnen bedenken.

Hoeveel kinderen al meededen? Duizenden is niet overdreven, want met een gemiddelde van 300 basisschoolleerlingen van groep 6 kom je daar makkelijk aan. 
Het leren kijken naar kunst in de kunstzaal van de Kappen is mooi om te doen.

Zodra de leerlingen binnen komen zie je spanning, verwondering en enthousiasme.
Afhankelijk van het getoonde werk kiezen we een manier om de leerlingen te inspireren goed naar de kunst te kijken.
We vragen: wat zie je (letterlijk en beschrijvend) wat denk je (fantasie begint te stromen) en als laatste, wat voel je?

Persoonlijk genieten we het meest van de verschillende fantasievolle verhalen die dan ontstaan. En hoe de kinderen gaan beseffen dat iedereen anders naar kunst kan kijken.
De serieuze kant van het kijken wordt tijdens de workshop een speelsere, want dan gaan we Doen. Hier heerst een bruisende energie. De kunst die in de kunstzaal is bekeken sluit naadloos aan bij de opdracht. En de overtuiging meegeven dat ze nu echte kunst aan het maken zijn geeft het werk gewicht.
Toch nèt iets anders dan een knutsel.

En om alles dan daarna alles samen te voegen bij het werk in de kunstzaal is top.
Dat inrichten van het werk van de leerlingen is voor ons de kers op de taart. We proberen daar iets moois van te maken. Een expositie met werk van een echte kunstenaar en kunstenaar in de dop.

Caroline van Ockenburg en Ludmilla van der Spoel
Project ZIEN EN DOEN



foto | stichting de kappen